....................... ."sandra temmerman fit". .......................

Via mond-aan-mond-reclame kwam Sandra uit de Malehoek in St Kruis bij mij terecht in mijn praktijk in Oostkamp. Ze was geope-
reerd aan de beide knieën ( voorste kruisbandscheuren ) en kon voorlopig niet meer voetballen. Ze vroeg mij, hoe dikwijls ze zou moeten komen? Ik antwoordde haar, een voorschrift te vragen voor 20 beurten à 3 maal per week en we zullen wel zien. Na 13 beurten, is ze gestopt. Ze kon links en rechts 6,5 kg opheffen en nog 3 andere bewegingen, zowel links als rechts uitvoeren. Dit noemde ik het klavertjevier van de ."arendsoogmedgym657". Ze kon weer voetballen bij haar Brugse club en vooral scoren. Op het einde van het seizoen, werd ze zelfs getransfereerd naar Kuurne, waar ze ook vlot bleef scoren. Na één seizoen, in Kuurne, werden de Brugse speelsters bedankt, omdat de voetbalclub de promotieambities niet kon waarmaken. Ze gaven de voorkeur aan de jeugd. Dit alles kon ik lezen in het Brugs Handelsblad. Sandra zelf, heb ik nooit meer teruggezien. Ik weet zelfs niet meer in welk jaar het was.
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

....... ..*657meisje en de panty - veertig jaar geleden*.. ...... ....... ..*delmotte18knietest ----- delmotte13knietest*.. .......

Toen ik deze morgen wakker werd, dacht ik aan mijn eerste orthopedische chirurg, wijlen dokter Frans Declercq uit Zottegem. Zijn consultatiebureel was vlak naast de oefenzaal, waar ik de knepen van het vak aanleerde en steeds maar scherper stelde.
Regelmatig kwam dokter Frans de oefenzaal binnen om de progressie van zijn patiënten te bekijken. Al wie geopereerd was aan de knie, mocht naar huis van zodra ze een welbepaald gewicht, vastgebonden aan de voet, volledig gestrekt konden opheffen. Voor de dames was dat 4 kgr en voor de heren 5 kgr. Ze werden dan verder thuis behandeld tot maximaal 2 maand na de operatie, dit was 30 beurten, eerst 20x dagelijks en dan 10x, 3 keer per week. Vooraf 10' minuten vibromassage rond de gezwollen knie en op de M. Quadriceps... dan 18' beweging... eerst het heffen van de haalbare kaart halter ( de halter met windel vastgemaakt aan de voet en dan in zit op tafel met tabouretje ervoor... om het gewicht op te laten rusten ) en daarna actief flexie-extensie-bewegingen die vlotter verlopen, omdat de knie nu veel minder gezwollen is... Eens de draadjes 2 dagen verwijderd zijn... gebeuren de halteroefeningen... in langzit op de grond... De tegenovergestelde wijsvinger maakt contact met de grote teen, van de slechte knie...  Op een zekere dag in 1970 ( het was toen mode van heel strakke pantys ), kwam dokter Declercq de kinézaal binnengestormd met de melding dat ik, bij patiënte X uit Balegem ( dorp van Tom De Sutter ) niet meer mocht gaan omdat ze in haar panty niet meer kon. Haar bovenbeen van de geopereerde zijde was te dik aan het worden. Het was in die tijd de modetrend van strak aangespannen pantys.
Korte tijd later heb ik, deze werkwijze met mijn gewichten zelf aangepast, door de patiënt, in langzit, op de grond te laten plaatsnemen, waarbij de kuit als steunpunt dient, en de hiel van de grond moet komen, bij het aanspannen van de 3 korte kniestrekspieren, waaruit uiteindelijk de ."delmotte18knietest". voor beide knieën van de heren en de ."delmotte13knietest". voor beide knieën van de dames en de jongelingen is tot stand gekomen.
Als je vraagt, om de halter 2 centimeter omhoog te houden, zie je, dat de knie volledig gestrekt blijft ofwel gaat krommen, zoals een banaan. Dan spreek ik van een bananenknie. Als je dan met een bananenknie ( met halter onder de 5 kg ), beweging 15 gaat uitvoeren, zie je een erg vlug doorzakkende knipmesbeweging, vandaar de ."18inspiratietekens". ... ."bananenknipmesknie". ..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

.... ... ..*zalvende oefeningen voor lichaam en geest*.. ... ..... .... ... ..*marcel met de algipan - exogene betutteling*.. ... ....

Toen Marcel begon te manken, kreeg hij van zijn bejaarde huisdokter Rene De Jonghe ... een tube Algipan voorgeschreven om in te wrijven, op zijn knie ( ."exogene betutteling". ), Toen dit niet erg veel bleek te helpen, werd hij doorverwezen naar de ex-orthopedisch chirurg Verbeke... Die vond dat de knie nog te goed was, om te opereren en stelde voor om, 2 jaar later nog eens terug te komen... De 2 dochters, die allebei verpleegster waren, vonden dit een rare uitleg en stelden een consultatie voor bij revalidatiearts Michel D'Hooghe... Die schreef een reeks van 20 kiné-behandelingen voor, 3x per week... Die reeks volstond, om de kuitspieren en de hamstrings te stretchen en de 3 korte kniestrekspieren te versterken, in de meest proximale baan met ..*soepel sterk stabiel - breder dieper hoogst*..  Na de 20 beurten, hield Marcel op met het manken... Dit noem ikzelf ..*endogene benadering - rapklap en pakderoem*..  met -mens sana in corpore sano- in gedachten en dit geldt zowel voor het gezonde lichaam als de gezonde geest of door  het ..*omgekeerd redeneren - merkwaardige uitleg*.. zoals mijn slimme papa zaliger me dit altijd heeft geleerd... op een heel simpel en eenvoudige en (h)eerlijke manier ."eenvoudig=(h)eerlijk". een probleem aanpakken en oplossen terwijl de zandloper loopt in welgeteld slechts 3 à 4 minuten
 of ..*zandloperevenwicht - eenvoudig=(h)eerlijk*..  en vooral zo goedkoop mogelijk... Toen Marcel heel erg toevallig, enkele maanden later zijn oude huisarts terugzag, merkte die op dat hij niet meer mankte en vroeg hij hoe dit kwam. Ik ben naar een kinesist geweest, antwoordde Marcel... En heeft dit geholpen? vroeg de dokter enigszins verbaasd... want blijkbaar had de huisarts nog nooit gehoord van een kinesist... Nu al ruim 35 jaar ( sinds zomer 1978 ) spreek ik, in eigen termen, over mijn helpende ..*zalvende oefeningen voor lichaam en geest*.. mede dank vooral aan Marcel... Daar waar zalfjes en gels een maar erg kortstondig resultaat boeken, kunnen de eigen crea-
tieve .."soepel sterk stabiel - breder dieper hoogst*..-bewe-
gingen een echt langdurig effect hebben en als een deugd-
doende ."belegging op termijn". beschouwd worden, je moet
maar wat levensgeluk hebben en de geest vaart er ook goed
bij en met ..*wil dialoog inspraak - begrip geduld uitweg *.. 
 probeer ik even goede resultaten te bereiken, maar dan zon-
der de meestal totaal overbodige medicatie... met mijn 
allernieuwste slogan om 7.56 uur."minder pil meer geluk". 
( 25.04.2015 )...nu ga ik koffie zetten voor mijn vaste vriendin, 
."snoetselpoetselken".  sinds zondag 29 mei 1966, om 20.00 uur ( bijna altijd kwam ik één uur te laat op de afspraak met een nieuwe vriendin en toevallig had ze dezelfde goede of slechte gewoonte en zo hadden we beiden het groot lot gewonnen, want we zijn beiden nog altijd samen... mijn nieuwste verzonnen beroepsnaam is momenteel   
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

..... .... ..*grootmoeders kastje of artrose voorkomen*.. .... .....

Deze nacht droomde ik, van mijn enige grootmoeder Emilie, die ik gekend heb, zij met haar koffiemolen in de hand, ik met een lekker, vroeger 11° nu nog 7°, Kasteelbiertje ( West-Vlamingen gebruiken graag verkleinwoorden ). Ze speelde tijdens haar jeugd op het kasteel in Ingelmunster, waar het lekkere Kasteelbier voortaan voor het eerst sinds 1989... weer gebrouwen wordt...
Toen mijn meter-grootmoeder ongeveer zo oud was, als ik nu, nam zij iedere namiddag haar koffiemolen ter hand. Even vlug, schoof ik een keukenstoel tot onder haar kastje, waar rechts, haar tassen stonden. Dan hoorde ik telkens weer: pas op jongen, voor mijn scharniertjes ( die waren half vastgeroest ('n vijf) ). Ik dan, heel voorzichtig, de tas eruitgehaald. Links stonden haar borden en langs die kant waren de scharniertjes tiptop ('n zeven) in orde. Op haar dessertbord smeerde ze dan een stukje peperkoek met beste boter, nu vind ik dat nog altijd lekker, als ochtenddessert...
De jaren vlogen voorbij en in 1963, belandde ik in het HTI in Brugge waar Gilbert Boterman les gaf over artrose. Vooraleer hij iets begon uit te leggen, wist ik al waarover hij het ging hebben
( sinds 1946... -dit is intussen al 64 jaar- wist ik al dat je met al-
leen op te letten, als het te laat was, geen artrose kunt voorko-
men ). Dus door regelmatig de volledige bewegingsbaan te gebrui-
ken... wordt het kraakbeen voldoende gevoed en gaat het veel langer mee... Veel beter is het te voorkomen ('n zes) dan te genezen ('n vijf). Zoals door iedere week de tassen en de borden van plaats te verwisselen... het probleem had kunnen voorkomen worden. Ik raad daarom iedereen aan om, regelmatig en zeker wanneer moeder natuur pijnsignalen stuurt ('n vijf), de gewrich-
ten volledig te mobiliseren, van a tot z en dit op eigen kracht. Op die manier wordt het kraakbeen regelmatig en op de beste manier gevoed via de slijmbeursjes, gelegen rond het gewricht. Door de spieren aan te spannen, krijgen de pezen impulsen om de slijm-
beursjes leeg te drukken en het synoviaal vocht te verspreiden over het volledige kraakbeen. Nadien vooral nog eens stevig belas-
ten, met ."krachtstabilisatie". voor een nog betere voeding  
('n zes) van het kraakbeen, en klaar is kees op een natuurlijke manier, ."nu artrose voorkomen". door de volledige bewegings-
baan ( van a tot z ) te gebruiken, dit gebeurt liefst al bij het langzaamaan stretchen, waaraan ik, in 1982, de zelf gekozen, toepasselijke titel ."alfabetuitstrekken". gaf...
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

...................... ."bezoek aan ex-ploegen". ......................

Vandaag bezoek ik mijn 3 ex-ploegen aan de andere kant van de provincie. SV Oostkamp gaat op bezoek bij Zwevegem Sport. Toen ik 18 was, tekende ik bij Zwevegem een aansluitingskaart en debuteerde op het einde van het seizoen op de Heyzel tegen RC Brussel eind mei in '63. We verloren met 1-0. Een kwartier voor het einde, bij 0-0, kregen we een penalty. Jef Hughelier, onze stopper, die nog nooit een penalty gemist had, mocht hem trappen. Mijn telraam ging van 450 Fr naar 900 Fr. Jef trapte de bal recht in de handen van de keeper. Die trapte de bal uit in de voeten van de vrijstaande voorspeler ( Jef was nog niet terug ) en scoorde de 1-0. Mijn telraam bleef stilstaan op 150 Fr. Als student, betaalde ik toen 5 Fr voor een limonade in mijn stamcafé de Cambrinus. Het seizoen daarop mocht ik, toen de speler-trainer Robert Lemaître 5 weken volmacht kreeg, opnieuw meespelen met het eerste elftal tegen de leider in het klassement SK Beveren-Waas. Zonder trai-
ning ( ik studeerde toen in Brugge en mocht alleen de dinsdag meetrainen met de juniors van Cercle Brugge ) mocht ik, naast Jef, spelen als tweede stopper tegen Gaston Vets. De vaste, linksvoe-
tige, tweede stopper Rik Delaere moest niemand minder dan Wilfried Van Moer aan banden leggen, die toen rechtsbuiten speelde. We speelden 1-1 gelijk, maar omdat Vets scoorde vanuit een flagrante buitenspelpositie, kreeg iedereen toch 900 Fr of de winstpremie. We speelden toen nog maar met elf man op het veld en het scheidsrechterblad. De week daarop was ik 12e man ( de gekwetste vaste waarde als linksback, Georges De Koker deed een test en verklaarde zich fit, wat tijdens de match niet het geval bleek ). Met nagenoeg bijna met 10 man won Zwevegem met 3-0 van RC Doornik. Ik keek toe vanuit de tribune, maar streek toch de winstpremie op. In 2 matchen, klaarde de hemel op en mocht ik weer naar de reserven voor 100, 200 of 300 Fr. Aan de kinéschool HTI, had ik partieel examen en behaalde ik anderhalf procent minder dan Albert Ysenbrandt. Deze primus van de klas moest wel 14 dagen lang zijn eten op zijn kamer gebracht worden ( een groot verschil... ).
Bij Hulste Sport scoorde ik mijn enige ."the perfect hattrick".
( 1 met links, 1 met rechts en 1 met de kop ) uit mijn loopbaan, 0-3 aan de rust op het veld van Wielsbeke, 1-4 einduitslag. Daarna werd ik middenvelder die maar bleef lopen en werd
."de man met vier longen". genoemd en dit kwam doordat ik de maandag ( in het derde jaar kiné ) 4 lesuren na mekaar mocht voetballen ( 6 tegen 6 op een voetbalveld ). Ik heb nooit verloren, als was het soms 26-24. Winkel Sport ( met Guillaume Debusseré, mijn stagebegeleider ) kwam mij scouten in een degradatiematch van Hulste tegen Ingelmunster. Op een kletsnatte dag, op een veld vol modder, slalomde ik vanaf het middenveld tot aan de grote rechthoek en gaf de assist voor de 2-1 winst. Mijn transfer naar Winkel werd geregeld en bij de voorstelling van 12 nieuwe spelers werd ik niet eens vermeld. Ik moest, vanaf augustus mijn leger-
dienst in Gent volbrengen. Met Winkel, speelde ik 2 seizoenen bijna alle matchen en won de beker van West-Vlaanderen zonder trai-
ning. Ik had 2 ploegen gered van degradatie en met Winkel speelde ik bijna kampioen en won ik de beker van West-Vlaanderen in '67
( het jaar van mijn legerdienst ). Na het tweede jaar werd ik ziek en werd door internist Fr. Van Raepenbusch zaliger afgeschreven voor de sport. Gelukkig voor mij kreeg hij ongelijk, want in '73 speelde ik terug bij Winkel, weliswaar nog niet op mijn vroeger peil. Vandaag kom ik eens langs bij mijn 3 ex-ploegen...
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

......................... ."thomasvermaelenact". ........................ ........ ."nachtegaalkinesist" ( oorsprong van de naam ) . ........

Voor onze nationale voetbalkapitein een pechweek. Eerst zijn kuitblessure met 3 weken onbeschikbaarheid en nu vandaag het ontslag van Dick Advocaat. Ik kan hem alvast troosten met een bewegingstip te geven om kuitblessures te voorkomen. Vroeger
( toen ikzelf nog intensief sportte ) en vooraleer mijn klokradio ingangschoot om 657, lag ik al te luisteren naar de creatief onnavolgbare klanken van de nachtegaal ( zo creatief wilde ik ook worden ). Terwijl ik mijn raam opende, plaatste ik mijn 2 voeten, evenwijdig naast mekaar, met een baksteen of een fles wijn ertussen. Daarna ging ik met de volledig gestrekte knieën, doorheen de raamopening, vooroverleunen om de 2 kuiten samen te stretchen ( ."alfabetuitstrekken". ), dit gedurende 8 à 15 seconden ( je mag kiezen ). Vervolgens nam ik de minst soepele apart, daarna de goeie, om te eindigen met de sukkelaar. Dit is dus in totaal ( 4x 8 à 15 seconden of maximum 60 seconden ) of ."binnen 1 minuut klaar". Mijn speciale manier van stretchen van de beide kuitspieren, zou ik ook een naam willen geven nl.: de ."thomasvermaelenact". Daarbij aanvullend, zou ik beweging 11 ..*wandelen naast de lat - thomasvermaelenact*.. willen aanraden, in zijn totaliteit, wat dient als noodzakelijke ."krachtstabilisatie". na het ."alfabetuitstrekken". van de eerste minuut... Het omslaan van de enkels, zal hierdoor veel minder voorvallen ( geen enkelverstuiking meer )...
Aan die ene minuut, zoekend naar mijn vriend de nachtegaal, doorheen het open raam... heb ik mijn eigen koosnaam te danken of wat dacht je, ."nachtegaalkinesist". Later zien we nog versterkende en stabiliserende oefeningen voor de kuitspieren.
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..

.... ... ..*met voeten op de grond - graag traag of trager*.. ... .... ...... .... ..*soepel sterk stabiel - breder dieper hoogst*.. .... ..... ....... ...... ..*alfabetuitstrekken - krachtstabilisatie*.. ...... ...... ..... .... ..*de vier troeven op een viervaksautostrade*.. .... .....

Voer de bewegingen vooral uit ."met voeten op de grond". 
In 1982, kwamen de Brazilianen op het WK voetbal, in Spanje, met de stretching op de markt. Dit gaf betere versoepelende resultaten van de spieren. De volledige bewegingsbaan van a tot z kon overbrugd worden, vandaar opnieuw mijn eigen gebruikte termen ."alfabetuitstrekken". en ."graag traag of trager".
Ten tijde van de aërobic was dat bijna het omgekeerde nl.: onvol-
ledige bewegingsbaan en hels tempo. De borden graag traag, spe-
lende kinderen, doken op en ."graag traag of trager". ging ik ook overal toepassen bij de volgende stappen. In oktober 1983
( de maandag na het 3-3 gelijkspel van Club Brugge thuis tegen Beveren Waas en 2 dagen voor de bekeroverwinning op Anderlecht - ik gaf Michel de tip om kleine wendbare spelers, type Marc Degryse op te stellen tegen de bonkige pilaren van Anderlecht-verdedigers ), gaf ik een eerste duidelijke demonstratie van ."krachtstabilisatie". in het consultatiebureel van dokter Michel D'Hooghe, mijn latere baas. Door de spieren te versterken over de volledige baan en de stabiliteit van het lichaam te verzekeren ten opzichte van de zwaartekracht, verkrijgt men een enorme troef om voetbal te spelen. Later, zou ik daar gebruik van maken, toen ik, in 1985, als 41-jarige, een contract tekende bij F.C.AZ'77 in het bedrijfsvoetbal. Ik speelde, over 6 seizoenen, 100 opeenvolgende wedstrijden en won van meer dan 20 bedrijfsploegen minstens 1 maal. Om in 1993, Philips I te kloppen ( ik was toen 49 jaar ), vroeg ik aan de coach Herman om, voor de eerste maal op het middenveld opgesteld te worden, om er als stratenloper overal in de weg te lopen en we wonnen met 1-3. Het pad als bekeroverwinnaar van W-Vlaanderen was daardoor geëffend. Dezelfde beweging, als bij dokter D'Hooghe, toonde ik aan Vital Borkelmans op 11.08.1990 ( mijn dochter was die dag 21 jaar ). Later zien we die beweging 17 terug als de stilaan bekende ."borrelmansbeweging". lepe beweging bij uitstek aan de bar ..*voet boven de barkruk - borrelmansbeweging*.. Hier dient de beweging ook heel traag en beheerst uitgevoerd te worden. Mogelijk dankzij die tip, werd hij later internationaal. Die dag, was iedere hoogbotsende bal de mijne... remember... ..*borrelmansbeweging - breder dieper hoogst*.. zou Adri Koster dit weten?.. hij heeft in ieder geval de Clubspelers al veel versoepeld. Volgend jaar nu nog de ."krachtstabilisatie". en ze spelen kampioen.....maar dit zal er waarschijnlijk niet van komen, want dit is specialistenwerk... ."methodericdelmotte".
..*756kubuspsycholoog - stormopzeekinesist*..